Zaczeliśmy więc od przygotowań, narad i opracowania planu działania

  A co niektórzy bardziej niecierpliwi pilnie wypatrywali naszych szans. Czy Kuba je dostrzegł? Nie wiem bo z braku okularów użył guzików?

 
          
                          No i wreszcie zaczeło się. Były biegi sztafetowe gdzie dziewczyny zakwalifikowały się do finału i zajęły czwarte miejsce a chłopacy byli równie dobrzy choć  troszkę wolniejsi
 

rzuty, radości z wygranych i gorzki smak poraże. Jak to na olimpiadach bywa.
Z hali przenieśliśmy się na stadion gdzie w biegu przełajowym najszybszym z Orzełków okazał się Łukaszek.

   Po drodze zatrzymał nas szlaban, ten od pociągów, i staliśmy trochę długo w jednym miejscu.

       Potem tylko rundka do szkoły na obiad a po nim gimnastyka, rozgrywki w unichoka (jedna wygrana i jedna przegrana)

 
 i po kolacji kominek. Na mim przygotowaliśmy reklamę Formuły 1 i antyreklamę kulturystyki. Wyszło całkiem, całkiem.
 
                    Na drugi dzień rankiem skoro świt czyli o 10.00 rozpoczeła msza harcerska. Dh.Dosia czytała biblie, Patrycja i Mateuszek poszli do księdza z winem i opłatkami. Czyli zaistnieliśmy. 

Na zakonczenie Zuchowego Tuptania był apel

a zaraz po nim kolejna piątka zuchów została Dzielnymi Orzełkami. Uroczysta wymiana chust dopieczętowała to wydarzenie.

Ale takim prawdziwym finałem imprezy zuchowej było porzegnanie naszego zucha Łukaszek Kurzaka który się nam już zestarzał (hi hi hi) i od następnego wyjazdu będzie już harcerzem w Mrocznej Puszczy.

No cóż wszystkich zuszków to czeka ale niektórzy jeszcze muszą trochę poczekać.
 A Tuptanie? Za rok bedziemy tam na bank znowu!

                                                                                                                                     Opracował
                                                                                                                                  dh.Mirek
PS. Więcej zdjęć w: Pełna Galeria 87dh